Boodschap doen? (vervolg)

Dus die grote emmer met schep naast het toilet snapte ik even niet, maar ik was allang blij dat ik niet hoefde te hurken gedurende mijn verblijf in het hotel.

Op uitnodiging van marciano's oom zijn wij ons eerste weekend in Indonesie, en wel in Jakarta, bij hem op Raffels Hills Residence gaan doorbrengen. Oom Rudy is een hartelijke man, een smart en well-read person die op een heel joviale manier ons heeft doen vergeten dat we in een vreemd land zijn. Hij heeft op alle mogelijke manieren getracht ons thuis te laten voelen, en ja, hij heeft thuis zelfs ook alleen maar kakus duduk. Hij wist ons te vertellen dat hij de ontwikkeling of de transformatie van de kakus totaal heeft meegemaakt en alle begrip heeft voor mijn verbijsterde reactie op de eerste kennismaking met de kakus jongkok. Hij heeft de kakus gekend toen ie nog naar de rivier moest, twee rotsjes moest uitkiezen om zijn voeten op te plaatsen en zijn doen moest uitlaten. Daarna leerde hij de kakus die wij in Suriname hadden, de plee, kennen, waarna hij de kakus jongkok, die men nu overal tegenkomt in Indonesie, heeft meegemaakt en niet lang daarna een moderne versie daarvan met flusher en tenslotte de western sitting model of kakus duduk. Echter met het verschil dat elke kakus duduk een kleine handdouche naast zich heeft. Hoe en wat, zou men denken!! Vandaar die grote emmer water met schep in het hotel. De bedoeling is dat men zich kan wassen na een boodschap. Daarvoor dient die kleine handdouche dus ook, en alle kranen en emmers in de toiletruimtes zijn ook daarvoor bestemd, naast het spoelgedeelte. Op zich helemaal niet slecht, gelet op het effect dat papiergebruik heeft op het milieu, maar ach, je gaat toch niet met een natte broek rondlopen na een toiletbezoek? Laat mij maar met mijn toiletpapier. Gelukkig sjouw ik overal met tissues.

Het huis waarin wij wonen heeft ook een kakus jongkok en ik vertelde al eerder over mijn ervaring met de kakus jongkok op campus. Ik moest wel wennen aan die van thuis. Ik heb zelfs een haakje van draad laten maken voor toiletpapier, want we konden eerst nergens toiletrolhouders vinden. Gelukkig heb ik nu wel eentje. Het lukte ook nog niet echt na 1 week wonen aan de Jalan Banteng Baru III en ik heb zelfs voorgesteld om een toiletseat te kopen en die erop te plaatsen, zodat we normaal kunnen zitten op de pot. Klinkt niet slecht, vindt Marciano, maar de vraag is, gezien het feit dat 1 op de 1000 huizen voorzien is van een kakus duduk, of we wel een toiletseat zullen vinden en indien wel of het de juiste maat zal hebben.

Ach, we houden jullie wel op de hoogte. Till then, laat geen sporen van verderf achter na je boodschap en sampai bertemu lagi!!

Liefs, Murni (who still can't get used 2 jongkok).